กินแบบเวียดนาม

สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม

เวียดนามรับประทานข้าว (Com, Kom) เป็นหลัก ปัจจุบันเวียดนามเป็นผู้ส่งออกข้าวรายใหญ่เวียดนามมีชาติพันธุ์ที่แตกต่างกันถึง 54 ชาติพันธุ์ อาหารเวียดนามแตกต่างกันไปในแต่ละภาค เวียดนามเหนือ อาหารมักรสชาติอ่อนกว่า มีการใช้เครื่องเทศน้อย นิยมอาหารทะเล และได้รับวัฒนธรรมอาหารจีนมาก ที่เมืองเว้ในภาคกลางนั้น นิยมมังสวิรัติซึ่งชาวพุทธจำนวนหนึ่งไม่บริโภคเนื้อสัตว์ อาหารในภาคกลางได้รับอิทธิพลจากราชสำนักโบราณ มีการจัดอาหารสวยงาม ในแต่ละมื้อมีอาหารหลายอย่าง อาหารทางตอนใต้ มีผักผลไม้อุดมสมบูรณ์ เนื่องจากเป็นแหล่งเพาะปลูกสำคัญของประเทศ มีการใช้กะทิและน้ำตาลอาหารได้รับอิทธิพลจากทางฝรั่งเศสค่อนข้างมาก

วิถีญวน

เวียดนามรับวัฒนธรรมการกินอาหารเส้น กินอาหารแยกข้าวกับกับ การใช้ตะเกียบ การใช้กระทะการนึ่งด้วยลังถึง และอาหารผัดมาจากชาวจีน แต่นิยมใช้น้ำมันน้อยกว่า รับวัฒนธรรมการเคี่ยวซุป และการทอดน้ำมันท่วม (Deep fried) จากฝรั่งเศส ขนมปังฝรั่งเศส (Baguette ขนมปังอบเปลือกนอกแข็งรูปร่างยาว)พบจำหน่ายมากในตลาดและแผงลอย ชาวเวียดนามนำมาสอดไส้หมู หมูแดง หมูยอ กุนเชียง ตับบด แครอต ไชเท้าดอง ผักต่างๆ เรียกว่า บันไมทิต (Banh Mi Thit: Vietnamese Baguette)

กองทัำพจานเด็ด

เวียดนามมีพื้นที่ติดทะเลมาก อาหารทะเลจึงเป็นอาหารหลัก เนื้อหมูรองลงมา เนื่องจากมีพื้นที่ในการเลี้ยงสัตว์น้อย เนื้อวัวจึงจัดเป็นของดีมีราคา และเป็นที่นิยมรับประทาน ชาวเวียดนามนิยมเลี้ยงเป็ด ไก่(ga) ไว้บริโภคเอง และปล่อยให้หากินธรรมชาติ บนโต๊ะอาหารของทุกๆบ้าน เมื่อจัดอาหารจะมีผักสดมากมาย แกงจืดและน้ำจิ้ม (เนือกจาม: nuoccham) อยู่เสมอ เนือกจามคือน้ำจิ้มที่ได้จากการปรุงรสน้ำปลา เติมพริก กระเทียม มะนาว โดยเครื่องปรุงหลักของอาหารเวียดนามทุกชนิดคือน้ำปลา (nuoc mam) นอกจากนี้ยังมีซอสพริก  ฮอยซินซอส กะปิ ชาวเวียดนามนิยมรับประทานก๋วยเตี๋ยวในตอนเช้า เช่น ก๋วยเตี๋ยวไซ่ง่อน (Hu tieu หู่เตี๊ยว: ก๋วยเตี๋ยวน้ำซุปใส ใส่หมู กุ้ง ไก่ ปู) ก๋วยเตี๋ยวไก่ (mien ga) ซึ่งอาหารทั้งสองนี้นิยมมากในภาคใต้ เช่นในโฮจิมินห์หรือรับประทานบุ๋น (Bun) หรือขนมจีน ซึ่งรับประทานกับผักสด

ผักสดคือสิ่งที่ขาดไม่ได้

ผักสดทุกชนิดเป็นที่นิยมในเวียดนาม ไม่ว่าจะเป็นฟักแม้ว แตงกวา มะเขือยาว หัวผักกาด แครอท กะหล่ำปลี กล้วย หัวปลี ผักกาดหอม มะระ พริก สะระแหน่ ผักชี ผักชีฝรั่ง โหระพา ผักแพว ผักแขยงตะไคร้ ลิ้นปี่ บัวบก ชะพลู สะระแหน่เวียดนาม (Vietnamese Balm) และบัวซึ่งเป็นดอกไม้ประจำชาติ ทำทั้งคาวทั้งหวานอย่างแพร่หลาย เช่นทำยำไหลบัว (Goi ngo sen)

มรดกจากฝรั่งเศส

ชาวเวียดนามนิยมดื่มกาแฟ (โดยรับวัฒนธรรมจากฝรั่งเศส ร้านกาแฟ (Ca fe) มีร้านนั่งดื่มข้างถนนเหมือนฝรั่งเศส เป็นได้ทั้งร้านในตึกแถว หรือร้านริมถนน ตั้งโต๊ะและตั่งเตี้ยล้อมวงการดื่มกาแฟประเทศเวียดนามส่งออกกาแฟได้มาก มีกาแฟสดคุณภาพดี การดื่มกาแฟของเวียดนามมีลักษณะเฉพาะคือ ใช้ถ้วยอลูมิเนียมมีฝาปิดครอบบนปากแก้ว ในถ้วยมีแผ่นรองกาแฟเจาะเป็นรูเล็กๆ ถ้วยนี้เรียกว่า “ฟิน” วิธีชงคือ ใส่เมล็ดกาแฟบดลงในฟิน เติมน้ำร้อนให้น้ำร้อนหยดน้ำผ่านกาแฟที่วางอยู่ในที่กรองลงสู่แก้วกาแฟ ความเข้มข้นอยู่กับสัดส่วนระหว่างน้ำกับกาแฟ จะได้กาแฟแด็ง (กาแฟร้อน) รับประทาน

สาวชาวไร่กาแฟ

หากเติมน้ำแข็งจะเป็นกาแฟด๋า (กาแฟดำใส่น้ำแข็ง) ในเวียดนามกาแฟขี้นก เป็นเมล็ดกาแฟที่เก็บมาจากมูลนก หรือสัตว์จำพวกกระรอก กระแต ที่กินผลกาแฟสุกเข้าไปแล้วถ่ายเมล็ดกาแฟออกมาหรือกินเนื้อกาแฟแล้วทิ้ง เมล็ดไว้รอบ ๆต้นกาแฟ อร่อยและมีราคาแพงด้วยเพราะว่าเป็นเมล็ดที่เก็บมาจากผลกาแฟที่สุกเต็มที่ เพราะสัตว์ จำพวกนี้จะกินเฉพาะผลกาแฟที่สุกเต็มที่ มีสีแดงเท่านั้น คุณภาพและรสชาติของกาแฟจึงดีกว่าเมล็ดที่เก็บโดยคน ซึ่งความแก่ของผลกาแฟจะไม่สม่ำเสมอ (มนัชญา งามศักดิ์, 2554)

ข้อความนี้ถูกเขียนใน ความเชื่อและวัฒนธรรมการกินของประเทศในแถบลุ่มแม่น้ำโขงตอนล่าง คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s