กินแบบพม่า

สาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า

อาหารพม่ารับวัฒนธรรมมาจากหลายเชื้อชาติ จากไทย จีน มอญ อินเดียและรัฐฉาน ตัวอย่างอาหารที่ได้รับวัฒนธรรมจากไทยคือเครื่องแกงและกะทิต่างๆ เปาสี่ หรือซาลาเปา ติ่มซํา ลามอง (ขนมไหวพระจันทร์) อี่จากเว (ปาทองโก๋) และการรับประทานก๋วยเตี๋ยวเป็นวัฒนธรรมที่รับจากจีน โดยเฉพาะในเมืองท่าอย่าง มัณฑะเลย์ ชาวพม่านิยมรับประทานขนมจีนตอนเช้าเช่นเดียวกับชาวมอญ แกงกระหรี่ต่างๆ แกงสีเบี่ยง (มัสมั่น) รับวัฒนธรรมจากอินเดีย เพียงแต่แกงสีเบียงของพม่านิยมใส่ขิงมากขึ้น

สำรับชาวพม่า

ชาวพม่ารับประทานข้าวเจ้าอย่างไทย นั่งโต๊ะไม้สูงบนเสื่อไม้ไผ่ แต่ในเมืองใหญ่อาจพบวัฒนธรรมการนั่งโต๊ะอย่างจีน อาหารพม่ามีหน้าตาคล้ายอาหารไทยแต่นิยมปรุงให้มีน้ำมันมากกว่ามาก รวมทั้งไม่ชอบรสหวาน ข้าวเหนียวพบทําอาหารหวานเท่านั้น เช่น ข้าวเหนียวเปียกต่างๆ

ล้อมวงกินในแบบพม่า

เมืองที่ติดทะเลจะมีการบริโภคอาหารทะเลมาก ปลา กุ้งและปูเป็นอาหารประจํา ทั้งนํามาทําอาหารและถนอมเก็บไวในรูปเค็ม แห้งและหมัก ในขณะเมืองที่อยู่ห่างออกไปจะบริโภคปลาน้ำจืด เนื้อหมู เนื้อไก่ในแต่ละมื้อกับข้าวพม่ามีองค์ประกอบเป็นเนื้อและผักต่างๆ เนื้อที่นิยมบริโภคมีทั้งเนื้อแพะ เนื้อวัว เนื้อหมูเนื้อไก่ และปลา แต่เมื่อถือศีล หรือเข้าพรรษา ชาวพุทธมักงดอาหารที่ปรุงด้วยเนื้อสัตว์ ด้วยถือว่าวัวเป็นสัตว์ให้คุณ ใช้แรงงาน บ้างเชื่อว่าเนื้อวัวเป็นอาหารแสลง คนมีแผลหนองไม่ควรรับประทาน หากชาวพม่าที่มีเชื้อสายอินเดีย นับถือศาสนาฮินดูจะไม่บริโภคเนื้อวัว

การปรุงรสอาหารใช้ เกลือ หัวหอม และกระเทียมเป็นเครื่องปรุงหลัก และใช้ขิง ตะไคร้ ผักชี ใบแมงลัก ใบมะขาม มะนาวหลวง (เชากตี่) ผงกะหรี่ พริก น้ำปลา (หงั่งปยาเหย) ซีอิ๊ว ปลาร้า กะปิ (งะปิ) ถั่วเนา (แบโปะ) และปลาแหง นิยมผงชูรส (อะโฉ-ฮมง) เรียกวาผงหวาน

ผักและผลไม้(ติจตี)ที่เป็นที่นิยมได้แก่มะม่วง กล้วยซึ่งใช้ในการบูชาด้วยเช่นกัน บริโภคผักคล้ายประเทศไทย ผักที่นิยมนํามาทําอาหารเป็นพิเศษได้แก่ ผลน้ำเต้า ใบกระเจี๊ยบแดง และถั่ว น้ำเต้ากินได้ทั้งยอดและผล นํามาแกง ต้ม และทอดชุบแป้งกินเป็นของว่าง สวนใบกระเจี๊ยบปรุงเป็นอาหารได้ทั้งแกง ต้มและผัด ถั่วเป็นพืชที่ปลูกได้มาก จึงนิยมรับประทานอาหารที่มีส่วนประกอบของถั่ว

อาหารว่างของพม่าได้แก่ ยํา /สลัด (thouk) มีมากมาย ละแพะโตะ Lahpet thouk (ยําใบชา ยําเมี่ยง) ซึ่งรับประทานกับ ถั่วทอด ขิงทอด กระเทียมทอด และงา Ba zun thouk (ยํากุ้งดอง) และอาหารทอดต่างๆกล้วยทอด ถัวทอด บาเยีย และน้ำเตาชุบแป้งทอด (Bu thee gyaw)

ชาวพม่ารับประทานขนมจีนในตอนเช้า เรียกว่า มงฮินกา “ขนมแกงขม” นิยมเป็นอาหารเช้าโมฮินกา-มอน เส้นขนมจีน น้ำยาของมงฮินกาเป็น น้ำยาปลาประกอบด้วย หยวกกล้วย ปลากด หัวปลี ขมิ้นหอมแดง ตะไคร้ กระเทียม มีเครื่องเคียง คือไข่ต้ม ถั่วเน่าแผ่นทอด( tohpu gyaw) น้ำเต้า หรือ ฟักชุบแป้ง ทอด ปรุงรสด้วย พริกผัด ผักชี และกระเทียมเจียว อาหารที่เรียกว่า โองโนะเขาซแว คือข้าวซอยเช่นทางภาคเหนือของประเทศไทย

บรรยากาศร้านน้ำชา

แล้วชาวพม่านิยมดื่มน้ำชาร้อน ไม่บริโภคน้ำแข็งเนื่องจากเชื่อว่าทําให้ร่างกายเจ็บป่วย เสาะท้อง นอกจากนี้มีธรรมเนียมจิบนน้ำชาแกล้มเมี่ยงแกล้มถั่ว และติดหมากมาก (พงศกร เบ็ญจขันธ์, 2554)

ข้อความนี้ถูกเขียนใน ความเชื่อและวัฒนธรรมการกินของประเทศในแถบลุ่มแม่น้ำโขงตอนล่าง คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s